Gastblog door Marloes Coenen

In mijn vorige gastblog schreef ik hoe ik Leon ontmoette en hoe hij mij overdonderde met het effect van zijn behandelingen.
Na een aantal sessies groeide langzaamaan het besef dat hij een goede schakel in mijn team was en zodoende vroeg ik hem mee naar mijn internationale wedstrijden.

Top-sport, vechtsport in mijn geval, kent drie pijlers:
training, voeding en rust.
Eigenlijk zie ik Leon als ‘rust+’. Want wat is rust nu eigenlijk?
Ga je dan als sporter slapen tussen de middag?
Is het fysiek, mentaal of allebei?

Bij mij kwam het er vaak op neer dat ik in oververmoeide toestand de ochtendtraining oversloeg om extra te kunnen rusten, zodat ik fit de avondtraining in kon. Dan lag ik zo’n dag wel op de bank te ‘rusten’, maar in mijn hoofd maalde het door. Mentale rust had ik niet; met als gevolg dat ik ‘s avonds alsnog moe op de mat stond.

Hoofd en lichaam staan in verbinding met elkaar.
Voelen, erkennen van emoties, dealen met teleurstellingen en verwachtingen zijn voor mij allemaal één.

Tijdens de behandelingen sprak ik hierover met Leon en vroeg hem honderduit waarom hij waar zijn handen legde en hoe hij ‘energie’ zag.
Geduldig beantwoordde hij mijn vragen en adviseerde over zaken waar ik mee tobde; op mijn aanvraag overigens, want Leon zal nooit zomaar advies geven.

Helaas is Leon pas laat in mijn carrière op mijn pad gekomen.
Ik weet zeker dat ik niet 10 jaar lang overtraind zou zijn geweest als ik eerder, en dus vaker, was behandeld.

Maar laat ik focussen op het positieve, want dát heeft hij gebracht.

Casino in Temecula

Leon keek zijn ogen uit de eerste keer in Amerika.
Ik had er niet bij stilgestaan in wat voor vreemde wereld hij terecht kwam…

In Temecula, Californië, vocht ik in een Indianen-reservaat, in een casino, in een kooi, mijn wedstrijd die live op de Amerikaanse tv werd uitgezonden.

Dat betekende dat overal mensen druk in de weer waren.
Camera- en geluidscrews liepen rond tussen gokkende casinogangers.
En vergeet vooral niet de gefocuste vechters, gespannen trainers en bellende managers die de ruimte bevolkten.

En daar stond Leon.

Dit was wel even iets anders dan de oase van zijn praktijk.
Hij was overigens helemaal senang en ging lekker op in het tumult.

Een onderdeel van mijn beroep is het ‘maken van gewicht’.
We vechten namelijk in gewichtsklassen en tekenen een contract, waarin staat dat we op datum X, gewicht Y wegen.
Dat is niet het aantal kilo’s waarmee we normaal ‘rondlopen’….

In de week voorafgaand aan het gevecht, ‘fight week’, trekken we dan ook met de meest uiteenlopende trucjes het vocht uit ons lichaam. Om op dag van de weging het juiste aantal kilo’s op de weegschaal aan te tikken. Liters water drinken, saunabezoek, zoutwaterbaden: name it, we doen het. De dag na de weging vechten we pas.

Fightweek

Ik heb traumatische ervaringen van weken diëten, gevolgd door ‘fight week’. Echter, met Leon erbij ging het lachend. Nooit eerder vlogen de kilo’s er zo gemakkelijk af.

Terwijl ik in de hot tub van het hotel zat, kletsend met iemand anders, behandelde hij mij. “Zo Marloes, je kan er nu uit hoor”, zei Leon. “Pardon?”, dacht ik, “dat was wel heel snel.” In mijn hotelkamer stond ik vol verbazing op de weegschaal, ik was op gewicht!

Een andere keer, in een casino aan de Oostkust van de Verenigde Staten, was het weer raak. Moeiteloos verloor ik het water uit mijn lichaam. Ook had ik minder last van de jetlag dan gewoonlijk en overdag meer energie dankzij de 9-stroom die ik zo’n week ontving. Twee keer per dag behandelde Leon mij dan. Soms zelfs nog vaker.

Pijnlijk afscheid

Het was bij mijn afscheid in maart 2017 en de weg ernaartoe dat Leon voor mij echt onontbeerlijk was.

Fysiek en mentaal was ik op en er kwamen nog wat tegenslagen bij.
Het gevecht voor de wereldtitel was gepland in 2016 en ik had besloten dat dit mijn laatste werd. Maar… ik kreeg een hersenschudding in het trainingskamp, last minute cancelde mijn tegenstandster, er kwam een onverwacht verlies (dag titelgevecht!), ik had een rugblessure, een daaropvolgend gevecht ging niet door terwijl ik al in Amerika en op gewicht was.

Het gezeik hield maar niet op en hield ook al een tijdje aan.

Maar toch, ik wilde mijn carrière afsluiten met een ‘big bang’ door een vierde wereldtitel te winnen. Dit gevecht stond gepland in maart 2017.

Het is in mijn beleving best een lijdensweg geweest. En voor Leon ook (ha,ha), want ik heb hem nogal geclaimd. In een periode van vijf maanden stond hij áltijd voor mij klaar.

De voorbereiding van het laatste trainingskamp ging beter dan ooit dankzij aanpassingen in mijn trainers-team, de behandelingen van Leon en toch… het kwam er in de kooi er niet uit.
Dat doet pijn.

En omdat ik al die tijd zo met mijzelf bezig was, was ik na afloop in de kleedkamer verbaasd om te zien hoeveel pijn het Leon deed.
Dat was waarschijnlijk het definitieve moment waarop ik snapte hoezeer hij echt onderdeel van mijn team was geworden.

Energetische check-up

Naast behandelingen geeft Leon ook ‘inzicht’. Die combinatie heeft mij enorm geholpen. Wat dat precies inhoudt, raad ik je aan zelf te ervaren.
Het is voor mij een mooie manier om als mens te groeien, want een spiegel houdt Leon je zeker voor. En dat kan hij perfect timen; je krijgt niets voor je kiezen wat je niet aankunt.

Nog altijd ga ik naar Leon toe, ook nu ik geen top-sporter meer ben.
Zoals ik naar de tandarts ga voor het checken van gaatjes, zo onderhoudt Leon mijn energie.
Een energetische check-up.

 

P.S.Wil je nooit meer iets missen en altijd als eerste de nieuwste Leonardus-blog gratis in je mailbox ontvangen?
Dan abonneer je nu op de blog en ontvang  gratis Leon’s boek ‘Bewust-ZIJN, Ken jezelf’ als welkomstgeschenk!
Schrijf je nu in >>